Hoewel mijn ogen bijna dichtvallen na 9 uur werken en 1.5 uur keihard beulen in de sportschool, heb ik net de eerste speech van dezojuist betitelde volgende president van the United States of America gezien. Barack Obama, man van de ongekende mogelijkheden, heeft het 'm geflikt. Met een ruime meerderheid was al na ongeveer 52% van de stemmen duidelijk dat deze man een van de zwaarste taak ter wereld op zich gaat nemen. Een land vol burgersgesplitst door verkiezingen, huidskleur en inkomenzal zich achter deze man moeten scharen om het potje wat ze er van gemaakt hebben op te lossen.

Nadat John McCain zijn nederlaag (op een eervolle manier, waar ik veel respect voor heb, alleenjammer van zijn slecht-tegen-hun-nederlaag-kunnende publiek op enige momenten) heeft toegegeven, was het tijd voor Obama. In het grootste park van Chicago, de stad waar wij zaterdag nog onvermoedend rondliepen, sprak hij honderdduizenden mensen die een kaartje voor dit feest hadden gekocht toe. Met respect, passie en doorzettingsvermogen, mijn inziens.

Of deze man het klusje gaat klaren, geen garantie. Of deze man er veel voor over heeft, zeker weten. Of hij het alleen kan, no way. Er is geen probleem te tackelen zonder inzet van de burgers. Miljoenen Amerikanen, met allemaal een eigen stem, moeten zich scharenonder de schoudersvan Obama. Ik ben benieuwd wat deze 'change' voor 'change' met zich meebrengt in dit gekke land.

Er hing vandaag een uitgelaten sfeer onder de mensen. Een historische dag, volgens velen. Een moment van verandering, volgens velen. Een moment van onbesluiteloosheid voor anderen. Een dag waarop ik gewoon moest werken en geen enkele stem mocht uitbrengen. Maar ik ben tevreden met kijken en luisteren.

Er gaan de laatste weken al stemmen op dat dit land echt een verandering nodig heeft. De economie knalt in elkaar, de criminaliteit rijst de pan uit.Zo was het ook opvallend dat Obama direct (kogelwerende neem ik aan) glazen panelen op zijn podium had staan. Hangt me bij dat iemand onlangsiets zeiin de trant van'De keuze is moeilijk, de ene gaat dood aan een hartaanval, de andere wordt omgelegd'. Laten we hopen dat deze wel man de kans krijgt om zich waar te maken, zoals inmiddels velen 'mannen van veranderingen' dit niet hebben gehad. Mensen houden niet van veranderingen. Nu nog leren dat ze hier soms wel eens beter van kunnen worden.

Al met al, weer een stapje in de historie. Ik ga nu mijn (wekker)radio met non-stop KERSTmuziek (het is toch niet te geloven, van Halloween tot new year, non-stop!) uitrammen en mijn ogen dicht doen voor een tukkie. Morgen weer een dag. Met kerstmuziek als start. (ik kan geen andere heldere zender vinden, bastards dat 't zijn) Gelukkig heeft 'Rudolf staat op' ook zo zijn charmes..

Maak er weer een mooie dag van daar!

Aman*