Allereerst mijn verontschuldigingen voor de vertraagde update, maar ik moest uiteraard even goed genieten van mijn VIER vrije dagen! Inmiddels is het weer maandag, zit ik weer op kantoor en leef ik weer in een witte wereld. Wat ging daaraan vooraf..

Na een weekje alleen thuis geweest te zijn, was het woensdag weer tijd voor leven in de brouwerij. Niet dat ik zonder Astrid & Andre het niet naar mijn zin heb (Chicago en filmpjespakken is zeker niet vervelend!) maar des te meer zielen des te meer vreugd! De feestvreugde begon woensdagavond al, toen we in de Scores met bijna alle Cordstrap-medewerkers het extra lange Thanksgiving weekend hebben ingeluid! Erg gezellig, met voldoende bier, shots (jelloshots zijn viesss) en water/frisdrank om het leed te verzachten. Al met al een mooi begin van een heerlijk weekend.

De volgende dag (Thanksgiving zelf) was ik namelijk uitgenodigd bij Kate voor een oerAmerikaanse viering van dit festijn. Hoe gaat dit exact in zijn werk.. Uiteraard viert iedere familie het op zijn eigen manier, maar in grote lijnen is het een feit dat men met familie en vrienden bij elkaar komt. Er wordt een borreltje (of 10) gedaan en de laatste hand wordt gelegd aan het eten. Een klein hapje, zul je denken, maar nee, dat is natuurlijk niet Amerikaans mensen! In mijn geval zat ik na de alcoholische versnaperingen aan een enorme tafel met 25 man/vrouw. Hier werd van alles in grooooote schalen op geserveerd. Een korte samenvatting: uiteraard TURKEY, dan heb je de stuffing die in de turkey zit (verschillende soorten mogelijk; lees inclusief veel boter waardoor het gezonde wat erin kan zitten zelfs ongezond wordt), diverse casseroles (ovenschalen, de green beanes casserole is mijn favoriet!), aardappelpureee (laaaaadingen), gravy (ranzigggg, vet van de turkey, wat opgeklopt met een verdikkingsspulletje), and creamed corn.

Zodoende dus een mooi festijn van eten, wat over het algemeen goed smaakt kan ik jullie vertellen (excluding the gravy, niet geproefd, ik wil graag nog even langer mijn benen voor elkaar kunnen zetten).Wat mij meer verbaasde was de periode waarin het eten naar binnen werd gewerkt. Ik, fan van lekker lang tafelen en dom ouwehoeren, had gewoon van alles een beetje opgeschept (moet wel (bijna) alles meegemaakt hebben natuurlijk). Naast mij zat een meisje, way smaller than me, met een berg eten op haar bord waar ik bijna van mijn stoel af viel. En ze was toch echt niet de enige als ik eens om me heen keek.. Hmmz. Jammer dan, ik heb hier vast meer dan genoeg aan.

Na het opscheppen van vreselijke bergen was het tijd voor een nog meer verontrustende manier van verorberen van dit spul. Mensen, ik heb nog nooit zoveel naar binnen zien gaan in maximaal een kwartier.. Echt niet waar. Nondeju. Mijn mond viel er bijna van open (moet je niet doen met een hap Turkey kan ik je vertellen), wat een tempo! Daar is de gemiddelde Nederlandse man niets meer bij!

Allez. Een kwartier later en ongeveer de helft van het voedsel (er wordt asociaal veel gemaakt) minder was de hele happening achter de rug. Dag turkey, dag stuffing. Burp. Ow, uiteraard, desserts! Aangezien het al een tijd geleden is dat ik het ophad heb ik nog een klein stukje appeltaart op en toen was het gedaan met het eten. Op naar het drinken, hahaha.

Met de grote televisies aan ( Mr. wie kent hem niet..'Silence, I kill youuuu!') , gezelligheid en het opruimen van alle etensresten hebben we aan de bar rustig na zitten borrelen en ben ik bekend gemaakt met het spel 'Speed'. Humor alom, aangezien je er snel voor moet zijn. Grappig om te zien dat mensen met meer alcohol langzamer worden.. 'Schenk er nog maar eentje in voor hem/haar hoor!' Voor de liefhebbers die het willen leren, ik ben in januari weer back in town! Hahahaha.

Okay, the day after Thanksgiving is hier hysterisch. Nee, geen eten meer.. SHOPPEN! Black Friday, de hemelse dag voor de gemiddelde Amerikaan. Dit bestaan uit om 4.30 uit je bed gaan, naar de winkels rijden waar je een goede aanbieding hebt gezien en dit het liefst nog voor 5 uur 's morgens uit de schappen graaien. Net als duizenden andere mensen..

Aangezien ik een vreselijke hekel heb aan wachten (sorry) en al helemaal niet tegen duwen en trekken kan (ik dacht dat Nederlanders erg waren) heb ik dit Amerikaanse gedoe overgeslagen. Ik had mijn slaap hard nodig zullen we maar zeggen, en moest om 10 uur bij mijn muffler ombouwer zijn. Dave's muffler store heeft vrijdag namelijk de nep-Ferrari weer omgebouwd tot een beschaafde, stille Chrysler. Boehoeeee. Onherkenbaar, als je het mij vraagt, maar dan schijn je je werk goed gedaan te hebben in dit geval! Hahahaha.

Diezelfde middag heb ik samen met mijn oom wonderbaarlijke versiering aangebracht in de voortuin. Kerstlichtjes alom, een verlicht (bewegend!) hert erbij en een hele bijzondere boom die de rest van de straat het nakijken geeft (Nederlandse creativiteit denk ik). De boom heeft ietwat minder takken aangezien we met de trap er toch echt even bijmoesten, maar hij is uniek. De trotse bouwers genieten er nog steeds van.

De rest van het weekend heb ik volbracht met sporten, wat winkelen (zaterdag hebben ze nog steeds aanbiedingen, alleen geen rijen! Gnagnagna.. Suffe Amerikanen!) en niet te vergeten het voorbereiden van de New York City trip. Ik ken de plattegrond bijna uit mijn hoofd en begin me steeds meer te realiseren dat ik over een paar dagen met mijn dikke kont een paar uur Oostelijker zit. Ben razendbenieuwd hoe het daar zal zijn, ik zal me heerlijk als een Japanner gedragen om jullie er ook wat van mee te geven!

Voordat ik ga, hebben we eerst nog 4 dagen werken en een berg sneeuw. Dit is vannacht al begonnen, waardoor ik vanmorgen weer door de witte wereld kon ploeteren. Toch even wennen, aangezien Nederland normaal al plat had gelegen. Hier zijn ze het echter gewend en vinden ze dit nog peanuts. Ben benieuwd wat me nog te wachten staat!

Bring it on! Fijne week weer allemaal mensen!

Heel veel liefs,

Aman*