Hoewel ik gisteren alles al een keer heb neergezet en dit niet goed is doorgekomen op de website, kan ik het niet over mijn hart verkrijgen dit weekend niet te beschrijven. Want ja lieve mensen.. ik ben een potje baseball wezen kijken!

En geloof mij, als je ergens sfeer, spanning, sensatie en Amerikaans gedrag ten top wil spotten.. Try this! Rond een uur of 11.30am hebben we Jeff (salesrep bij Cordstrap) opgepikt en begon de tocht richting Milwaukee. Hier speelden namelijk de Milwaukee Brewers tegen de Chicago Cubs. Een echte 'streekderbi', waar de gemoederen hoog van oplopen. De Chicago Cubs waren de winnaars van hun poule en dus al zeker van hun plaats in de volgende ronde, maar voor de Brewers stond er veel op het spel.. Een wildcard naar de volgende ronde! Dit team stond nog gelijk aan de New York Mets, welke tegelijkertijd hun game moesten spelen..

Eenmaal een drie kwartier gereden naar Miller Park, Milwaukee, begon de drukte toe te nemen. Uiteraard niet zo vreemd (het is niet overal zo rustig als in Downtown Hardinxveld, hahaha) maar toen het stadion in de buurt kwam heb ik toch even mijn compleet mijn ogen uitgekeken! Ik heb al veel gezien hier.. Maar dit was echt.. HUGE! Een enorm stadion, dui-zen-den auto's, dui-zen-den mensen en iedereen compleet baseball-minded!

Op de enorme parkeerplaatsen wordt vooraf en tijdens de game 'ge-tailgate'.. Een tailgate betekent niets anders dan: mensen + bbq + vlees + stoelen + bier. En ja, op de parkeerplaats! Heel normaal hier, maar ik zie de NL voetbalfans dit nog ff niet doen, hahaha.

Eenmaal aangekomen in het stadion even onzetickets laten zien en een kijkje in de eventuele tassen (mij maak je niet wijs dat hij mijn shotgun ever ooit had gezien, hahaha) Snel naar de wc (welke overigens schrikbarend schoon zijn in de US!)..En toen stapten we in de wondere wereld van.. BASEBALL!

Ik heb nog nooit zoiets groots, bruisends en fanatieks meegemaakt. 45.000 mensen zijn compleet waanzinnig en doen dan ook alles om hun team verder te helpen. Naast het dragen van caps, shirts enspandoeken (goede handel, die merchandising) wordt er gezongen, geklapt, gegild, gejoeld ('you suck today!'), gesprongen en alle andere gekke dingen die de Americans uithalen.

Het bleek dat we precies aan de andere kant van het stadion binnen waren gekomen dan onze stoelen waren, dus we hebben een mooi rondje Miller Park gemaakt. En ook dat is weer pretty American. Om de paar meter (ja, METER) staan tentjes waar je van nacho's, hotdogs, bratz, cookies (hmmm), soda's, bier en verder eetspul kan kopen. Bewapend met wateten (raad eens) en drinken (gewoon water)verder richting onze seats.

Ook hier kunnen sommige mensen blijkbaar niet helemaal lezenof hebben gewoon een bord voor hun kop, aangezien mensen gewoon op willekeurige plaatsen gaan zitten. (en dan maar hopen dat er niemand komt). Toen wij onze seat hadden veroverd (toch wel handig, die shotgun) kon de wedstrijdbeginnen..

Baseball is leuk. Je hoeft het opsommige momenten niet eens te volgen (ongegeneerd naar Amerikanen kijken isniet vervelend. Hoewel de meerderheid van de mannen op zondag hun scheermesje niet schijnen te kunnen vinden en als een stel Neanderthalers (zo gedragen ze zich ook bijna) rondwanen in dit stadion) want alles wordt bijgehouden op het gigantische scorebord en de grote streepschermen die door het stadion heenhangt. Als er wordt gescoordof als er alleen maar iets goeds gebeurd zwelt het geluid op als een kanon enbij een home-run is het simpelweg een explosie van uitzinnigheid (ziefilmpjes). Ik wist soms niet of het nu aan het bier (a 6.50 dollar, 'Ow, we hebben het zo zwaar en de gasoline is zo duur') of gewoon aan de mensen zelf lag, maar ja.. They're allNUTS!

Al met al vermaakte ik me dus best, hahaha. Mooie wedstrijd, winst voor deBrewers (maakte toch niet uit voor de Cubs), een geweldige sfeer (ook tijdens het volkslied, inclusief twee arme duiven die waarschijnlijk bijna een hartverzwakking kregen van alle gekte) ennog even afwachten of deNew York Mets op verlies zouden blijven staan (dit was nodig voor de wildcard van deBrewers).. Ook dit keer weer to-ta-le gekte. Ook Jeff was inmiddels compleet de weg kwijt en stond springend met zijn armen in de lucht rond te tollen, en dat kwam niet alleen omdat 'ie Amerikaan is, hahaha. AWESOME!

Na een paar uur Miller Park was het dan toch echt tijd om weer naar huis te gaan. Dit ging wonderbaarlijk snel (Amerikanen zijn goed in organiseren van dit soort spul) en voor we het wisten waren we bij Jeff thuis geweest, hadden we Aussie opgehaald (doggy day-care rocks) en konden we langs de McDrive. En nee, dat is geen dagelijkse/wekelijkse kost voor mij! Dit was mijn allereerste keer in deze vier weken dat ik een McDrek op heb!

Het smaakte weer vertrouwd (daar is nergens ter wereld enig verschil uit op te maken). De vorige avond hadden we overigens ook al aardig wat gesmikkeld, want toen was het tijd voor een gezellig (kaart)avondje. Na het voetballen van Andre en het shoppen van Astrid en mij in Naperville (ligt onder Chicago) zijn we doorgereden naar Steve & Katrina, Engelse vrienden. Superleuke mensen met een geweldig Engels accent. In de loop van de avond kwamen daar nog zo'n 10-15 mensen bij en was het een grote gezelligheid.

In Amerika is het een gewoonte dat iedereen eten en drinken ('just bring your own stuff and share') meeneemt, met als resultaat dat de hele keuken VOL stond met allerlei gekheid. Ook hier had ik uiteraard geen problemen mee, evenals het ontmoeten van veel leuke, aardige mensen. Rond een uur of half 1 was het dan toch echt tijd om aan de anderhalf uur durenderit naar huis te beginnen. Astrid slaapt, Andre heeft een mooi biertje op en ik zit achter het stuur richting good old Kenosha.

Weer genoeg meegemaakt, gezien en beleefd dus dit weekend. En keer op keer geniet ik met volle teugen. Amerikanen sporen soms niet helemaal, maar ik vind het geweldig. Of ik zelf ook op dat niveau zit of daar naartoe ga, no idea, maar er is mee te leven, that's for sure. (dus geen zorgen voor als ik straks terug ben, hahaha)

Ik ga nu snel aan de slag. Vanmiddag ben ik nl niet meer in Sturtevant op het werk, maar mag ik met Astrid mee naar een huge wine television event (Astrid werkt in de wine business) ergens in een groot kasteel. Ben benieuwd hoe de 'high society'-stuff over there is. Tijd vor wat onderzoek, hahaha. Verder ga ik vanaf morgen weer twee keer in de week sporten (yeaaaaah!), een bankrekening openen (mijn social security card is ein-de-lijk binnen), staat er nog een girls' night out op de planning en worden er weer wat films besproken.

Kortom, ik verveel me niet, want tussendoor schijn ik ook nog eens te moeten werken! Hahaha. Mensen, maak er weer een mooie week van daar. Life's short. Enjoy your ride!

Veel liefs,

Aman*

PS: iedereen weer bedankt voor de vele leuke, lieve reacties, e-mailtjes,smsjes, krabbels enzovoort die ik nog steeds krijg! Onwijs gaaf dat jullie aan me denken en me volgen! Thanks, to you ALL!*