Ready, set.. ACTION!

Hi everyone!

Eindelijk, na het lange wachten is het dan zo ver.. I'm in the United States of America! Sounds crazy, but it's for real now! Uiteraard is daar nog wel een reisje aan voorafgegaan!

Gisterochtend (7h) hebben we mijn twee koffers, trolley en tas in de station van vaders gegooid richting Schiphol. Onderweg nog even genoten van het Hollandse landschap (het was overigens dit keer wel mooi weer!) en bij aankomst even de auto geparkeerd. Daar loop je dan. Trolley & tasinde hand,broeders en pa met de koffers. Onwerkelijk, maar waar, de laatste minuten dat je deze maanden bij elkaar bent.

Eerst maar eens even inchecken. 'Even' was dus geen even, aangezien ik daar bijna 75 minuten over heb gedaan.. Pfieuw. Thanks people.Gelukkig had ik als resultaat wel een uitermate goede stoel om naar uit te kijken (not), maar ach niet zeuren, gewoon gaan. Helaas was dat gaan al erg snel, wat betekende dat we traantjes mochten gaan onderdrukken bij de douane. Niethet leukste onderdeel vd trip, maar het moet. Gelukkig hebben we het allemaal weer overleefd (toch mam?! hahah) en kon ik weer de rij in. Even vriendelijk lachen bij de douane-ambtenaar ('herken je me nu wel lachend, aangezien ik als een crimineel op de foto sta?!') en het shopping paradise voor velen betreden.

Voor mij was dat tax free shoppen dit keer helaas niet weggelegd. Door die leuke incheck-rij ben ik als een gek naar de wc gegaan (I hate airplane toilets, which almost suck you in when you flush), nog even gebeld, en weer de rij in. Deze ging echter uitermate snel, waardoor ik in no time werd nagetrokken, ondervraagd en gescanned. Altijd leuk en gezellig, hahaha.

Als een nr.3 (denk je even van de ik-ben-altijd-een-nummer-op-de-EUR af te zijn) mocht ik gaan zitten. Nog geen kwartier later liep ik het vliegtuig in. Trolley door een aardige man in de bagage-bakken boven ons laten dumpen en zelf uitermate soepel (*kuch*) mijn tas erin gedumpt. (voortaan toch IETS minder meenemen Aman). Daar zit je dan, tussen een oud & een jong stel in. Gelukkig onwijs aardig en leuke gesprekspartners. Of ze mij ook zo leuk vonden, no idea, aangezien ik 5 van de bijna 8 uur heb geslapen..

Heerlijk uitgeslapen, wel wat verkouden door die airco op standje wervelwind, kwam ik dus verder topfit the States binnen. Dan door de door velen gevreedse check, welke bij mij a peace of cake was. Fingerprints, foto, check, wat vragen, stempel, ready.. Op naar de koffers!

Even een rustiger plekje opgezocht, aangezien ik met mijn brede lijf wel wat ruimte nodig heb om die (officieel te zware) koffers van de band af te tillen met mijn pink. Gelukkig was er een hele behulpzame jongen die dit wel even voor me zou fixen (stel je voor dat ik wat energie kwijt zou raken, hahaha) Allez hop.. Door de customs heen (voortaan wat handel mee, want van enige check was geen sprake, hahaha) en daar sta je dan! CHICAGO!

Binnen 5min. belde Astrid met de mededeling dat ze in de file stonden. No problem at all, kon ik nog even rondneuzen en mijn eerste McDrek van deze maanden scoren. (ze hebben er tegenwoordig ook cookies!) Binnen een half uurtje stonden Astrid en Ome Zeeg paraat en hopte ik in de Infinity met mijn bergen bagage.

Op de terugweg langs de supermarket, watertanks vullen, Ben & Jerry's scoren en op naar mijn nieuwe 'huisje'. Onwijs mooi, schoon, leuk en prachtig gelegen. Foto's plaats ik zo. Aussie (the dog) ontmoet, welke ontzettend lief is en alleen maar wil kroelen. Geen problemen mee dus, hahaha

Vandaag was ik rond een uur of 10 wakker, heb ik mijn koffers uitgeruimd en ben ik (ja, IK) met de Infinity naar downtown Kenosha gereden (hij is nog heel hoor Andre!) Onwijs leuk daar. Ligt aan Lake Michigan, waar het wemelt van de jachten, superspeedboats, jetskies, waterscooters envissers. Het lijkt net een zee, met diverse stranden enzo, en je ziet ook geen 'overkant' , maar het is toch echt zoet water in dat gigantische meer.

Daar hebben we lekker in een restaurantje een sandwich en een bottle of water gescoord, waar je kon kiezen op een briefje wat je er allemaal op zou willen. Yammie. Ik weer teruggereden met Astrid en Ome Zeeg achterin, B&Y ijs gegeten thuis en nu zijn Astrid & ome Zeeg met Aussie zwemmen. Zometeen zullen ze terugkomen met sushi, welke vast ook wel weer heerlijk zal smaken (ja mam, ik eet ALLES)

Verder is morgen mijn eerste werk/stage-dag. Harald (mijn stage-begeleider en baas) komt me hiervoor thuis ophalen (prive-taxi lijkt het wel). Hoe dit allemaal zal gaan, geen idee en wel een beetje eng, maar ik kan niet wachten! Laat maar komen!

Iedereen onwijs bedankt voor alle lieve smsjes, belletjes, kaartjes, sponsoring, mailtjes, kusjes, knuffels en feestjes de laatste tijd. Ik hoop dat jullie me een beetje in de gaten houden en ik probeer iedereen zo snel mogelijk te antwoorden! (somsalleen later door tijdsverschil)

Keep you posted!

Heel veel liefs,

Aman

The price..

Hi allemaal,

Voor degene die ik nog niet heb gestalked vandaag..

Ik heb mijn VISUM ontvangen!

Eigenlijk stelt het (mijn inziens) maar weinig voor, zo'n grote sticker in je paspoort, maar met dat dingetje is het dan eindelijk écht mogelijk! Amanda kan naar de States.. Hiehaaaaa! Daar moest een klein feestje in de Jan Steenstraat voor gevierd worden natuurlijk! (metspeciale dank aanMaaj! )

Zondagmorgen 31 augustus 2008 zal ik de lucht in gaan om voor een paar maanden aan de andere kantvan de oceaan te gaan wonen! Mooi logeerpartijtje bij mijn oom en tante zullen we maar zeggen! Vluchtdetails zijn rechtsbovenin te vinden bij mijn profiel!

Veel liefs,

Aman*

PS: Voor de mensen die automatisch op de hoogte willen blijven van nieuwe foto's & berichtjes.. Aan de rechterkant kun je je inschrijven door gewoon even je e-mailadres in te vullen!

And the winner is..

Lieve, lieve, lieve allemaal!

Ik kan het zelf nog niet helemaal geloven, maar met een simpele 'It's okay!' ben ik vanmorgen verblijd met een Amerikaans visum voor de komende maanden!

Wat daar vandaag aan vooraf ging..

Vanmorgen zat ik, na eerst alvast vol goede moed mijn internationale rijbewijs gefixed te hebben, te wachten op het Museumplein in Amsterdamtot ik ein-de-lijk volgens de instructies het fort (zo voelde het) binnenmocht. Tsjah, hoe ga je dat nu eens aanpakken..

Uiteindelijk heb ik het maar gewoon op de Amanda-manier gedaan. Gewoon gaan!Vergat alleen ff dat ik de deurbel moest indrukken (wie verwacht er ook een DEURbel aan een hek) waardoor ik als een sulletje voor die enorme poort stond te glimlachen naar de bewaker.

Die bewaker vond het wel komisch natuurlijk, maar gelukkig kunnen Surinamers (in Nederland op een Amerikaanse ambassade..) naast hard lachen je ook goed helpen. Eenmaal aangemeld (de deurbel had bij nader inzien ook een piepklein cameratje en een speakertje) voor mijn afspraak ging het hek automatisch open en werden ik en mijn tas aan een grondig onderzoek onderworpen. Dit hield in dat ik, naast een inspectie van mijn tas, ook ff gescand werd en een slokje van mijn drinken moest nemen. Nadat ik hem vreemd aan had gekeken ('ik heb toch geen dorst?') besloot ik mezelf dus maar te vergiftigen, zoals ze verwachtten. Hahaha. Zonder gekheid, eerste controle overleeft. Op naar post nummero 2..

Eenmaal wachtend voor deze poort werd ik met een 'Next' binnen het fenomeen 'US Consulate' geroepen. Hier werd ik direct gedirigeerd divers papierwerk, mijn retour-enveloppe (arme sloebers die Amerikanen

Deze meneer was van de tassen (deze mocht ik dus niet meenemen) en de tweede controle. Yes sir. Poortje door (die bij mij uiteraard weer mooi rood ging knipperen) en papierwerk weer mee. Wachten tot de meneer op het knopje drukt tot je de volgende deur door kunt.

Allez hop! Daar sta je dan in een zaaltje met een stuk of vijf rijen met tien tot vijftien stoelen, een mini-tv'tje en vier loketten. *Knipper, knipper* Even observeren, naar het nummertje kijken (die had ik ook nog meegekregen, zelfs zonder te hoeven betalen) en een plekje zoeken. Nummertje 51.. Binnen een half uurtje was ik aan de beurt. Papieren weer inleveren, vingerafdrukken op apparaatje en weer wachten. Nog geen kwartier later werd ik opgeroepen, dit keer bij naam. Dit keer bij de Engelstalige loketten. Wat vragen beantwoorden mbt mijn visum en reisdoelen, weer fingerprint. En toen het verlossende zinnetje: 'Amanda, it's okay'

En daar sta je dan.. 'Okay..Ja, dussehm.. Ja, dan zou het nu dus écht, eindelijk goed zijn!' Even een jubelmomentje (maar niet te uitbundig gedaan, voordat ze me gelijk wegdragen en ik mijn visum alsnog niet krijg). Hop, tasje weer ophalen bij postje nummer 2, even groeten bij postje nummer 1 en dan.. Midden in Amsterdam.. In de regen.. Je realiseren dat het nu ECHT gaat gebeuren!

Amanda goes GLOBAL!

Mijn paspoort ligt op dit moment dusnog in Amsterdam en mag dan in mijn eigen envelopje terug naar huis. De verwachting is gemiddeld 3-4 dagen, dus jullie weten wanneer ik op de deurmat kampeer (en nee, geen postorderboeken naar binnen gaan werpen).

Nu is het tijd voor alle andere stappen die ik nog moet nemen. Verzekeringen, ticket, abonnementen, enzovoort. Maar die dingen kunnen nooit, maar dan ook nooit, zo'n gevecht zijn als deze! And the winner is.. ME!

Ik houd jullie op de hoogte van de vorderingen komende weken. Volgens mijn visum mag ik het laatste weekend van augustus (30, 31) of 1 september naar de States vliegen. Daar zal ik (als ze me niet eerder terugschoppen) in ieder geval t/m oud&nieuw blijven. Dan is het nog een extra maand toegestaan daar te vertoeven, wat dus een maximum van 31 januari betekent. Helaas zal ik daarvoor waarschijnlijk al weer terugmoeten in verband met school, welke eigenlijk 5 januari 2009 al begint.However, preciese traveldata volgen nog!

Veel liefs,

Aman*

Number one, three to go..

Vandaag is het zo ver..

Uit de vriendengroep van zeven, vliegt de eerste van de vier vrienden die niet in Nederland maar in het buitenland gaan vertoeven voor een paar maanden dit kikkerlandje uit. Ontzettend vreemd, mixed feelings. Het liefst zou je alles delen en mee willen maken, maar aan de andere kant weet je dat ditan experience of a lifetime is! Niet iedereen zit zes maanden met zijn dikke kont in Australië.. (met niet te vergeten een tussenstopje Thailand,voor 't gevalAussieland geen olifanten-trips en krekels op het menu verschaft)

Daarom geen tranen, maar een lach. We hebben geluk dat we (hopelijk) allemaal de kans krijgen en moeten deze dan ook met beide handen aanpakken. Life's good!

Wil, het gaat je goed. Ik ga je vreselijk missen, but you knowour pact.

HAKUNA MATATA!

Liefs,

Aman*

PS: en Wil,ik heb HRM binnengekopt, op jouw efficiënte manier, om het spannend te houden.. Leer ik toch nog iets van je.

PS II: Wil je Wilco ook volgen in zijn avonturen? www.wilco.reismee.nl!

Impatient?! Tip: don't apply for a visa..

Zoals velen van jullie inmiddels wel weten ben ik al geruime tijd bezig met mijn visum voor de States.. Ruim 5 (ja, je leest het goed 5!) maanden zit ik me net te bedenken. En ach, er komen weer een paar weekjes bij..

De tussenstand. Gisteren heb ik van het Nuffic (de tussenpersoon) mijn speciale J1-papieren gehad vanuit Boston. Zo'n $880 (thank God voor de prachtige dollarkoers tegenwoordig) waard en bestaande uit een stel gekopieerde velletjes (geen goudenletters!?).Maaaaar.. Het betekende wel weer een nieuwe stap!

Nu mag ik namelijk op naar de 'normale' visumprocedure.. Lees: nog zo'n 5 formulieren in te vullen, pasfoto's in een vreemd formaat (al geregeld, jaja..), gefrankeerde enveloppen met mijn adres, alle voorgaande informatie en officiële documenten (inmiddels al een dikke map geworden) en last but not least, een afspraak maken voor het interview! (voorafgaand aan dit interviewnog ff 90 euries neertellen trouwens ook, but hey.. It's the US of the A. Why not?)

Deze afspraak MAKEN kost al 15 euries, aangezien ze bij personen zonder een creditcardnr direct de hoorn erop kieperen. En omdat ik géén trotse bezitster ben van een creditcard (toch eens regelen), is mijn papa zo lief geweest deze afspraak te maken. Resultaat: dinsdag 12 augustus aanstaande om 10.45h is het moment van de waarheid en mag ik al mijn informatie op het bureau van een ambassade-medewerker gooien (ik hoop voor hem/haar dat ze geen kleine bureau'tjes hebben daar)..

Verder al weer lekker zitten struinen in de informatie die de CIEE uit Boston hebben meegestuurd. Dat struinen levert al weer aardige 'to-do' lijsten op. Van Social Security nummer, verzekeringen, ticket, belastingpapieren, verplichte orientaties die ik gekeken moet hebben voordat ik naar de States kom (anders kom ik niet eens binnen) tot internationaal rijbewijs en uitwonende studiefinanciering. Genoeg te doen nog zo, zou je zeggen hè!?

Ik houd jullie op de hoogte van al deze vorderingen! (So, prepareeee..)

Veel liefs,

Aman*