Cabrio's, TV, baseball and the Big Apple!

Na een enerverend ritje in de cabrio ben ik eruit.. I love cabrio's! Just imagine: dak open, zonnetje op je bol, haren los, muziek aan en gas geven tot je van de milesteller (ja, het klinkt raar, maar het is nu eenmaal zo) schrikt. Ook het in de spiegel kijken als je thuis komt is een groot feest, hahaha, aangezien ik de nieuwe coupe stormy heb uitgevonden! Shit happenssss! Maar ik kan er nog even van genieten, want het is hier nog steeds verrukkelijk weer rond de 25 graden!

De meeste Amerikanen in deze omgeving zijn dan ook weg van de herfst (het is ook gewoon officieel herfst hier, hoewel het niet zo voelt) en vinden dat de mooiste tijd van het jaar. En ik kan niets anders dan het er mee eens zijn! Langzaam beginnen de blaadjes aan de bomen een beetje meer richting goud te kleuren. Het is hier over het algemeen tussen 7pm en 7.30pm al pikkedonker, terwijl het 's morgens voor 6am al licht is! Lekker wakker worden en gezellige avondjes bij de vuurkorf dus.

Het koelt 's avonds overigens wel redelijk snel af, maar als het echt chilly buiten wordt, kan er altijd nog voor een potje bankhangen gekozen worden. Het bankhangen wordt de meeste keren dan vergezeld door de flatscreen. De Amerikanen zijn verwend op het gebied van het aantal tv's per huishouden (zelfs in de keuken zijn ze gewoon) en het aantal zenders op die tv's. Van totale fitness&work-out (who needs a Billy Bootcamp dvd?) zenders tot the SPEED-channels, van de tientallen nieuwszenders, travelzenders en businesschannels tot de filmzenders. Het is hier ook niet echt een hele grote must om speciaal naar een film in de cinema te gaan, aangezien de goede films redelijk snel gewoon op tv zijn te bewonderen. Dit kun je ook allemaal weer opnemen (wel 4 dingen tegelijk) voor het geval je niet kunt kiezen uit de ruim 200 kanalen. Piece of cake voor mij natuurlijk, not. Gids heb je overigens niet nodig, aangezien je hier ook gewoon op tv doorheen kunt scrollen.

De series lopen hier allemaal mijlenver voor. Denk aan Prison Break, House, Lost, Grey's Anatomy, CSI, Knight Rider (ja pap, dat is al heeeeel wat veranderd zag ik), ANTM.. Alles is brand new! En ow, mam.. Ze hebben hier ook een nieuwe 90210! Weet je nog dat ik die vroeger als ik geluk had op jullie bed mocht kijken!? Van de orginele crew is weinig meer overgebleven, dus niet balen hoor! Hahaha!

Naast de avondjes op de bank wordt er nog genoeg anders geregeld en gedaan op de avonden (ja, overdag moet ik ook gewoon werken). Gisteren hebben we namelijk een trip NYC geboekt! Begin december gaan Andre en ik voor een lang weekend richting de Big Apple! Hiehaaaaa! Ik heb de taak ‘programma-planner' gekregen, dus wie er tips heeft.. Let me know!

Verder ga ik vanaf volgende week weer lekker aan de bak op het gebied van sporten. Finally! De sportscholen hier zijn hier in grote getalen (hoe krijgen die dikke Amerikanen het toch voor elkaar?), over het algemeen huge en vaak 24/7 geopend. Ik ga me proberen te vermaken bij de enorme Recplex. Ze hebben er een berg aan lessen, ik ga nog even uitvinden welke ik de leukste vind! Voor meer info: http://www.recplexonline.com!

Dit weekend moet ik trouwens geloven aan een echt Amerikaans iets: baseball! We gaan naar de Brewers (Milwaukee) versus the Cubs (Chicago), wat zo'n beetje gelijk is aan een keiharde streekderbi. Echter zijn de Cubs al zeker van hun plaats in de volgende ronde, terwijl de Brewers op dit moment gelijk staan met de New York Metz. Ja, ik krijg wel eens uitleg dus ik ben zwaar op de hoogte! Hahaha. Deze sporters worden overigens niet zo verwend dan de gemiddelde profvoetballer op deze aardkloot. Er worden meer dan 150 wedstrijden per seizoen gespeeld, als je ‘pech' hebt zit je tegen de 200 aan. De teams spelen namelijk 3 wedstrijden tegen elkaar, drie dagen achtereen. Dat is dus gewoon spelen voor je geld! Ben benieuwd of de gekheid die je op tv ziet ook echt zo gestoord is, foto's volgen vast wel weer in de ‘Living in Kenosha'-map!

Zaterdag moet ik weer in mijn actrice-rol. Er wordt aardig wat mensen wijsgemaakt dat ik de plots opgedoken dochter ben van Andre, 20 jaar geleden verwekt bij een vakantieliefde. En ja, mensen zijn goedgelovig! ('You really look like Andre!') Hahahaha, probeer dan je gezicht maar eens in de plooi te houden! Ook de Westcoast (vestiging aan de je raadt het al) van Cordstrap gelooft inmiddels heilig dat ik een iets kortere bloedband heb met Andre dan ik officieel heb, hahaha. ('How did Astrid react on it!?') Aangezien ik heeeeel erg goed kan liegen (not) ben ik benieuwd hoe lang iedereen het gaat geloven, hahaha!

Nou lieve mensen, het is tijd om weer een eind aan te breien, voordat ik jullie te lang pest met mijn geneuzel. Maak er wat moois van daar!

Veel liefs.*

Weekend!

Weer even een korte (hoop ik) update vanuit Kenosha, WI! Het weekend zit er bijna weer op en er is de laatste dagen weer genoeg gebeurd en voorbij gekomen, wat ik jullie niet wil onthouden nu ik lekker op de bank hang en even achter mijn laptopje zit. (er-rug vervelend!)

Je zou bijna denken dat ik bij moet komen van het weekend, hahaha. Mijn weekend begon mooi, de vrijdagavond. Op weg naar huis kregen Andre & ik al een briljant idee. Na het zien van een mooie racer, hadden we bekokstoofd dat wij hier wel even ons motorrijbewijs zouden gaan halen. Hier in de States hoef je daar 'alleen' zelf een motor voor te hebben en verder schijnt het weinig meer voor te stellen dan een rondje om de kerk. Dat leek ons dus wel wat, hahaha (we love rondjes om de kerk, hahaha)

Allez, eenmaal thuis maar eens uitgezocht en tot onze GROTE spijt viel onze droom al snelin duigen toen bleek dat we het wel kunnen halen, maar dat het niet in NL om te wisselen is.. Dikke NO dus! (hier alleen de paar maandjes motor kunnen rijden tot de sneeuw is ook weer zowat)

Maar niet getreurd, we vermaken ons tot nu toe ook uitstekend zonder motor! Vrijdagavond heerlijk met zijn vieren uit eten geweest in downtown Kenosha, bij een goede Italiaan, Mangia. Nadat we allemaal onze buikjes rond hadden gegeten en zelfs een doggy-bag hadden geregeld voor ome Zeeg zijn overgebleven pizza (yep, American style!), was het tijd om weer eens verder te gaan.

Op naar de kroeg! Mensen onder de 21, ik zal jullie uit de eventuele droom helpen, that age sucks over here! Hoe heerlijk je in NL ook feestje kan bouwen vanaf je 14e (waar ik ook weer het een en ander aan twijfels over heb, maar geen geklaag) is het hier toch echt even voorbij met de (alcohol)pret.

Voordat we bij Pazzo binnen liepen (ik uiteraard al trillend van angst, hahaha) verscheen voor ons een jongen die er aardig (en dan bedoel ik ook echt aardig!) jong uit zag. No way dat hij 21+ was! Helaas had deze dude zijn fake ID al wel geregeld, aangezien hij easy door de check heenkwam. Bij binnenkomst wordt je namelijk stuk voor stuk (ja, zelfs ome Zeeg die toch re-de-lijk grijs is) gecontroleerd op je ID. Het gevolg: te jong! Aangezien mijn oom tegenwoordig voor mijn vader doorgaat ('yes, dad' hahaha) mocht ik naar binnen en blijven tot 10.30 pm, want dan zou de keuken dichtgaan. Gelukkig waren we 'ietsiepietsie' te laat voor onze deadline en hebben we de deurwacht niet meer achter ons aangehad, maar je voelt je toch wel aardig hopeloos te jong! (howwwwwwwnooooo)

Maar we klagen niet. Na een lekker tukkie te hebben gedaan was het tijd voor mijn huishoud-acitiviteiten (ja mam, ik kan het best hoor). Na mijn kamer en badkamer schoon te hebben gemaakt, was te hebben gedaan enzovoort was het weer even genoeg voor de zaterdagmorgen. 's Middags stond er soccer (football betekent toch echt iets anders hier!) op het programma.

Na een uur of 1,5 (ja,we verklaarde hem eerst voor gek) te hebben gereden kwamen we zelfs nog langs de bioscoop waar we drie jaar geleden zijn geweest en de Outlet-mall (viel toevallig mijn oog op uiteraard) waar we toen hebben geshopt! Grappig om dat weer te zien! Eenmaal aangekomen in Naperville, IL bleek dat 't het rijden waard was. Enorm leuke mensen (okay, je hebt soms een uitzondering) en veel gezelligheid. De wedstrijd was uitermate spannend, met een 16-1 (hoe ze die ene gescoord hebben laat ik maar achterwege) winst voor de Molex/Cordstrap-clan. Zelfs onze prof Andre heeft er nog twee op zijn naam geschreven! (Jaja!)

Na nog wat biertjes ('No thanks, I don't drink beer) en gezelligheid weer in den donker terug naar huis. Lekker geslapen en het was al weer zondag! Vandaag lekker geluierd, gestofzuigd, geSkyped (even maar hoor, hahaha), ome Zeeg uitgezwaaiden ja.. Een potje golf!

Super.. Supermoeilijk, maar superleuk! Uiteraard kon ik er maar vrij weinig van, maar er is een nieuwe golfinstructeur opgestaan in lijve van Andre van Hoornaar! Tips, tricks, alles voor handen! Paar uurtjes samen met een heerlijk weertjerondgescheurd (ja, we hadden zo'n karretje, hahaha) daar over 9 holes. Ik zal van de week nog even kijken of er wat toonbare foto's gemaakt zijn! Dat volgt eventueel nog dus.

Nou mensen, ik ga nog even het laatste stukje film volgen en dan lekker mijn bedje in. Morgen weer aan de bak in Sturtevant. Vanaf morgen heb ik overigens de cabrio tot mijn beschikking, dus ik ga eerst nog maar een zonnedans doen voordat ik mijn heerlijke bedje in spring! Duimen jullie mee!?

Tot snel!

Veel liefs,
Aman*

Hakuna Matata!

Het is weer zo'n dag uit duizenden. Stel je voor.. Heerlijk zonnetje aan een strakblauwe lucht, mooi temperatuurtje rond de 25 graden, licht briesje, veel vrolijke en vriendelijke mensen. Yep, it's true!

Vanmorgen moest ik weer voor mijn Social Security Number naar downtown Kenosha. Hier was ik afgelopen vrijdag al heen geweest, maar toen werd ik weer naar mijn auto verwezen aangezien ik plots weer onder een speciaal regeltje bleek te vallen (ik denk dat ik het zo'n beetje op mijn voorhoofd getattoeerd heb staan), waardoor ik NOG twee dagen langer moest wachten voordat ik me aan kon melden.

Kortom; voor niets een uurtje langer uitgeslapen en een ritje Kenosha gedaan. He, wat rot, hahaha. Vanmorgen had ik mezelf maar de tweede keer luxe toebedeeld. Dit keer extra genieten dus door het verrukkelijke weer. Een deel van de route (die ik inmiddels zonder TomTom aflegde, jaja!) ligt namelijk aan Lake Michigan en mensen, als er IETS mooi is met een zonnetje zijn het de stranden en de haven daar! Genieten in het kwadraat dus, raampjes open, muziekje aan en gaan.

Eenmaal daar aangekomen zal ik even de situatie schetsen. Zoals het een echt overheidsgebouw beaamt, was het stoffig, oud, donkeren was er bewaking. Hier durf ik het woord bewaking eigenlijk niet eens in mijn mond te nemen, of ze moet op je gaan zitten (geloof mij, dan kun je ECHT geen kant meer op), aangezien deze vrouw een van de vele dikkere gevallen is. Als je dus een social security card wilt stelen.. Zorg dat je een goed sprintje kunt trekken, wat kogels kunt ontwijken (die armen krijgt ze overigens nooit snel omhoog, dat maak je mij niet wijs) en je bent klaar.

Okay, genoeg over onze security. Ik kwam voor de card. Nou, dat was door de aardige mevrouw aan de balie (thanks Sylvia) binnen drie kwartier geregeld. Viel mij nog alles mee dus, aangezien ik op een complete ochtend had gerekend. Met de mededeling dat ik hem morgen wel eens binnen zou kunnen hebben ('You're kiddin', right?') was het project 'Social Security number' opgelost! Hiehaaaa!

Eenmaal buiten weer on tour richting Sturtevant. Aangezien het huis precies in het midden van deze route ligt, was het dus zo'n beetje een half uurtje rijden. Geeeeen probleem. Eenmaal aangekomen op kantoor weer lekker gewerkt, wat gegeten en mail bijgewerkt. Toen het middaguur in zicht kwam ben ik weer gevallen voor de charmes van een nieuwe hond (sorry Aussie, forgive me). Jeff, een rep van Cordstrap, heeft namelijk een labrador-puppy dievoor een paar dagenff bij Kate woont (Jeff is aan het verbouwen). En als ik ergens gek van ben, is het momenteel dat beestje aka Page-toiletpapier-reclame-doggie. Als je zo'n klein scharminkel aan ziet komen stormen op haar vreselijk onhandige manier waardoor het beestje bijna over drie van de vier pootjes struikelt kun je niets anders dan lachen.

Een half uurtje later zat ik weer in de Mini Cooper S, back to work.Overigens nog wat nieuws op reisgebied.Afgelopen zondag hebben we voor de laatste twee wekenvan decembertickets naar Miami (FL) geboekt! Hier gaan we met zijn 3-en heerlijk chillen in het huis van David, met onderweg de Everglades en alle gekke dingen die we nog meer tegenkomen. Niiiiiice.

Verder ben ik momenteel aan het kijken voor een NYC-trip in het begin van december. Dit zal een dag of vijf worden. Als dat definitief is, horen jullie meer!

Mensen, ik ga snel weer verder. Ze zitten me weer te kullen hier ('What the F?'), dus ik moet weer even ingrijpen, hahaha.

Heel veel liefs!!*

My new addiction.

Dit keer geen woord meer over het onderwerp eten, nadat ik van enige kanten gehoord heb dat ik er inmiddels wel er-rug veel over praat, hahaha. Okay, okay. Gelukkig zijn er hier in the US of the A nog voldoende andere dingen om een verhaaltje over te breien en waar vele Amerikanen verslaafd aan zijn (lees: veelste veel geld aan uitgeven).

Ik heb gisteren voor het eerst toegegeven aan een nieuwe zwakte. Shoppen. En dan specifieker: OUTLET-shoppen. Dames onder ons, ik zal jullie niet al te jaloers proberen te maken, maar JA.. Het is een paradijs! Zelfs degene die in NL het liefst alles via internet bestelt ('Ja mam, das toch lekker snel en makkelijk!?') is om.. Outlet-shopping rocks.

Nog geen 15min van mijn nieuwe huisje hier begint het walhalla. Een wereld vol winkels waarin de mooiste merken gevestigd zijn en de producten prijzen hebben waar ze je in NL voor uit zouden lachen. Van Nike en Adidas tot Ralph Lauren, BCBG, Tommy en Banana Republic. Van Samsonite tot Fossil, van de mooiste parfumerieen tot de grootste schoenenzaken. Alles, maar dan ook ALLES is aanwezig. Ja, ook heerlijke restaurantjes, maar dat laat ik zoals beloofd achterwege! Hahaha. (Tip: stuffed pizza!)

Aangezien het ook gister vreselijk $%&-weer was (Thanks Ike!), was het heerlijk om overdekt tussen en in de winkels te vertoeven. Dit heb ik dan ook ruim 5 uur gedaan. Ja, VIJF uur! Unbelievable, isn't it?In NL is dit bijna onmogelijk, maar met ruim 70 (dacht ik? Zal de plattegrond wel ff uploaden) winkels is dit hier no problem at all. Het resultaat: aardig wat tassen met aardig wat inhoud. (Maar ik moest ook nog wat dingen op bestelling meenemen voor mijn lieftallige oom!) Mijn portemonnee heeft overigens niet eens al te veel te lijden gehad, aangezien ik zelfs een shirtje van $7 heb gescoord! Hahaha. En nee, niet bij de Amerikaanse Kringloop of iets dergelijks!

Dus ja. I love het shoppen over here. Punt. 's Avonds hadden we eigenlijk een BBQ met wat expats die hier ook zijn komen wonen voor hun werk, maar door het stra-len-de weer is dat uitgesteld (daarvoor gaan golven was helemaal geen optie meer aangezien niet iedereen zijn snorkel en lieslaarzen mee had ge-emigreerd). Daarom zijn we met zijn drietjes in een heerlijk Spaansrestaurantje beland in Racine. Hier hebben we ons buikje rond gegeten aan tapa's en lust ik sinds gisteravond ook graag sangria, hahaha.

Ook weer een mooi avondje dus. Vanavond ga ik lekker (hoop ik) eten bij Kate. Kate is een collega, maar zo voelt het niet eens. Als er iemand humor heeft, is zij het. Ik ben benieuwd wat voor feestje het vanavond weer wordt en of ik de Whiney Palmer (yep, weer wat nieuws te eten) overleef, maar dat komt wel goed. Het is net zo'n feest als je er zelf van maakt.

Dus wat voor baggerweer, vreselijke muziek en zelfs vies eten er ook is. Maak er wat moois van. Het leven is te kort om je op de negatieve dingen te richten.

To be continued!

With love,
Aman*

PS: Ard & Nien, ENJOY! Have a great flight en geniet met volle teugen van dit gekke land!*

Celebrahateeeee!

Dear all,

Daar ben ik weer! Dit keer in opperbeste stemming. Komt wellicht door de halve reep uberlekkere Dove choco en de vele humor die vandaag weer over mij heen zijn gerold. Ja mensen, ik heb het naar mijn zin hier! Hahaha.

Vanmorgen begon de dag al vroeg. Om 4.15 AM ging mijn nieuwe wekker, genaamd BlackBerry (enow, wat mis ik mijn wekkerRADIO..) Als ik binnenkort een BB in 10 stukken heb, weten jullie hoe het komt. Verder zonder al te veel moeite, terwijl ik gister nog best een tijd heb bankgehangen en domme praat heb gedaan met Astrid en met name Andre. Dat viel dus alles mee. Snel in mijn kleren gesprongen, staart in mijn haar geklungeld, water over gezicht, lenzen in, tanden poetsen en sprintje naar beneden.

Daar lag Aussie me slaperig aan te staren, terwijl mijn oom (okay, okay..respect) al fris&fruitig beneden met zijn laptop zat. Dat dat ding nog niet aan hem is vastgegroeid naast de welbekende sigarettenis bijna het achtste wereldwonder. Portemonnee, water& mobiel in tas en gaan met die banaan. Gelukkig had ik een lekkere trui aangeschoten, want het was (zoals ze het hier noemen).. Chilly!

Allez hop. Op naar Milwaukee! Onderweg, op een eigenlijk ongeloofelijke tijd, voor het eerst in mijn leven getankt in de US. Guys, tip nummero 345.. Gewoon een creditcard jatten en de rest gaat vanzelf, niet te geloven. Je hebt er niets voor nodig, geen pincode of wat. Piece of cake.

Nadat ik Andre had afgedropped op de luchthaven (welke overigens wel kleiner is dan O'hare) mocht ik lekker in mijn uppie terug. En mensen, als ik iets leuk vind hier in de States is het.. Autorijden! Muziekje aan (liefst zo hard mogelijk bij de goede nummer, thanks Bose boxes), gaspedaal iets dieper en gaan.

Toen ik een half uurtje later thuis kwam ben ik nog even lekker onder de douche gaan staan en heb ik wat bammetjes gesmeerd. Inmiddels ben ik ook de trotse eigenaresse van Hero aardbeienjam (jaja!) Ver-ruk-ke-lijk. Banaantje mee, appeltje mee, water mee, bammetjes mee. Klaar voor een nieuwe werkdag!

Op kantoor is iedereen altijd heerlijk rustig de eerste uren. Komt mij dus goed uit, aangezien ik een diesel ben. De middagen zijn het leukst. Dansen, zingen, lachen, verstoppen. Ik heb het al-le-maal al meegemaakt. Jullie zullen wel denken, ze sporen niet! Nou.. dat is ook zo! Maar ik vind ze heerlijk! (zal me er dan wel bij thuisvoelen denk ik, hahaha)

Morgen weer een nieuwe dag. De voorbereidingen werden al getroffen nadat ze als een vd eersten richting huis ging. Ze kan toch geen NL dus ik kan het hier vertellen. Melissa is nl morgen jarig! Kortom: loads of food, decoration en achtelijke hoedjes die ze mag dragen. Heeeeeerlijk.

Ik heb uit mijn werk nog 'even'bij de Pick 'n Sale een platter cheese (niet-te-eten-oranje-stuff) and sausage gehaald, evenals een pak Triscuitz (soort crackers). Dat was iig de bedoeling, want ik kwam natuurlijk weer met ietsiepietsie meer bij de zakkenvuller (lees: een jongen die als bijbaan niet ZIJN zakken vult, maar die van de klant met zijn zojuist gekochte boodschappen) Luiheid dient de mens. Ze brengen het zelfs nog naar je auto als je dat wilt. Ik, met mijn enorme spierballen had natuurlijk geen enkel probleem met die zakken. Wel met het eroverheen kijken, maar dat is een ander verhaal, hahaha!

We hebben net, toen ik thuis kwam,nog een kamer voor Andre geregeld overigens. Door de hurricane (welke het was van de veeeeelen weet ik niet eens) afgelopen weekend was zijn hotel in Baton Rouge plots een boom rijker, er prachtig overheen om precies te zijn. Kortom: tijd voor een ander onderkomen. Gekkenwerk, want dat gedeelte inwonersvan de VS heeft zelf eigenlijk weinig tot geendak of vrij bedmeer. Dus Andre van Hoornaar ook niet. Na een uur zoeken hebben wij vrouwen(!) een prachtige Bed & Breakfastvoor hem gevonden, nog geen half uurtje van het vliegveld vanwaar hij morgen weer doorvliegt! Hahaha. We rock! (vonden we met name zelf uiteraard..

Nou, ik ga eens genieten van de goddelijke aardappeltjes en bloemkool uit de oven, afgemaakt met een tomato & basilicum bratz (voor de trouwe lezers, haha)... Hm-hmmmmmmm!

Bon apetit everyone!

Heel veel liefs vanuit het inmiddels donkere en gezellige Kenosha!*

Shrimps, bratz and burgers!

Eigenlijk zou ik jullie om de zoveel uur wel in kunnen lichten over alle gekheid hier, maar dat zou wel heel erg worden. Maar.. Aangezien het weer eventjes geleden is.. Tijd voor een nieuw berichtje!

De afgelopen week heb ik voor het eerst van mijn leven echt 4 dagen full-time 9uur per dag achter elkaar gewerkt. Even wennen voor die gekke studente, maar het lukte! Vrijdag was gelukkig een heerlijke afsluiter op kantoor.

Hoewel ik jullie al over mijn verbazing wat betreft het eten heb verteld, ben ik er nog steeds niet overheen. Zo ook vrijdag weer. Vrijdagmorgen was ik om 8 uur (ja, je leest het goed, ik spoor nu al niet meer) weer paraat in Sturtevant. Lekker zonnetje onderweg gehad, radio'tje aan en knallen. Iets te hard rijden mag, want Andre rijdt altijd nog harder en heeft van die gekke toeters en bellen voor flitspalen enzo (je schrikt je echt kapot, dus of ik zal remmen of juist extra gas geef is de vraag, maar ach).

Na eerst weer 5 vrouwen om het half uur wat te eten hebben zien scoren, begon ik om een uur of half 11 aan mijn appeltje te denken. Die lekker opgegeten en weer op naar de volgende klus. Nog geen half uur later kwam Jennifer van Accounting langs.. Of wij ook zo'n honger hadden? ('uhm.. no?!') De andere 5 uiteraard wel, dus er werd besloten om Harald zo gek te maken om als lunch Chinees op kosten vande zaak te doen. Harald was blijkbaar ook hard toe aan het weekend, of wilde gewoon even rust (vrouwen zijn alleen stil als ze eten hier)..

En zo zat ik om 13h aan mijn sweet&sour chicken with white rice. Okay, ik geef het toe, het was verrukkelijk, maar na een halve box moest ik het gevecht toch echt opgeven. No morefood for me.. Zonder problemen propten de andere vrouwen de complete inhoud van de box in hun maag en presteerden het om 's middags ook nog even wat donuts te verorberen. Waar zijn de maagbanden van tegenwoordig toch gebleven..

Nee, ik vind het niet vreemd meer dat mensen hier FAT zijn. Loop maar eens een supermarket (groot uitgevallen ik-verkoop-alles-behalve-auto's-gebouw) binnen en je snapt wat ik bedoel. Bereid je dus maar voor Nien!

Gisteravond hadden Astrid & ik een bbq bij Ted & Mary, mensen die Astrid traint om wat gezonder te worden (full-time alcohol&sigaretten lijken ze overigens niet als slecht te zien, hahaha). Na een rondje voorstellen eindigden we aan een tafel met deze twee lieve mensen, Rita, Ed (broer Mary) en Erin (20 jaar (!) jongere vrouw van Ed). Drie van hun zijn advocaten en Rita (ben haar achternaam vergeten) is een vd rijkste personen hier uit de omgeving. Erg vreemd, dat mensen zo veel geld hebben en zo aardig en normaaltegen je blijven doen. In NL zouden dit niet de eerste mensen zijn die je tegen het lijf zou lopen.

Al met al een enorm leuke, leerzame, gezellige avond vol humor en heerlijk eten gehad. Ondertussen lust ik ook garnalen (voortaan dus delen pap) en heb ik van de mashed potatoe-salad genoten. Daarbij heb ik weer van alles geleerd. Bratz zijn worstjes, Snickerdoodles zijn verrukkelijke koekjes (Mary heeft er deze week 40 op en is er 3 pound van aangekomen ter illustratie) en mannen kunnen echt wel koken! Mary wilde eerst geen keuken in hun huis bij het ontwerpen ervan (elke avond uit eten was beter), maar het enorme huis staat nog inclusief keuken en zonder schroeiplekken en Ted mag bij mij later komen koken.

Kortom, weer een geslaagde dag. Vanmorgen heb ik lekker rustig aan gedaan, wat gegeten, alle mails bijgewerkt, gebeld (Wil, zie profiel ter info btw), en wat tijdschriften gebladerd. Even relaxen dus. Net lekker gedouched en aangekleed en zo wat lunchen. Zit me net te bedenken dat ik nog een chocolate chunk cookie (ja mam, gisteren weer langs mijn grote zwakte: de Starbucks, geweest en ik heb er nu zelfs een op voorraad! Hahaha!) heb dus misschien is die de pineut.

Hoorde overigens dat het weer in NL niet 'je van het' is. Hopelijk wordt dat snel beter, aangezien ik hier nog geniet van strakblauwe luchten en heerlijke temperaturen. Ik heb donderdag overigens genoeg regen gezien ('Amanda, it was you!') dus ik geniet er extra van.

Verder geniet ik met volle teugen van zo'n beetje alles. Ik ga vanmiddag met Astrid die oom van mij ophalen. Die komt ook weer back in town. Ben benieuwd. We wachten rustig af en ik houd jullie op de hoogte!

Heel veel liefs en take care overthere,

Aman*

PS: Als afsluiter.. Ik had nog een hele leuke fortune-cookie bij mijn Chinese-food-box:
'Don't worry about money. The best things in life are free' En dat kan ik tot nu toe alleen nog maar heel hard beamen! Mensen.. Enjoy!*

Strange people.. those Americans!

Lieve allemaal!

Hoewel ik nu aan het werk ben (zie het maar als pauze Andre) moet ik echt even een verhaaltje tikken. Ik kan er niets aan doen, maar keer op keer denk ik: 'Ohhh, dit moet ik echt vertellen straks!' Dusjah, ik probeer nu maar eens alle gekke dingen die ik meemaak op papier te zetten.

Allereerst vind ik me vandaag even de stoerste vrouw van de States. (Ja, sorry Superwoman!) Ik, het hele kleine meisje (hier valt het best mee overigens, in de lengte dan!) in een enorme Infinity bak met automaat. Om op mijn werk te komen moet ik vanuit Kenosha riching the Interstate (4baans-snelweg) waarna ik exit 333 (weer eens wat anders dan nr. 19 enzo) moet hebben. Dan ben ik in Sturtevant en mag ik nog wat stoplichten etc langs voordat ik hem bij Cordstrap voor de deur heb geparkeerd. Sleutel hoeft er niet uit, want dat is gewoon een grote plastic knop. Sleutel mag je desnoods aan het dak plakken, zolang de zender maar in de buurt is.

Qua verkeersregels is het land echt komisch. Stel je voor, een 4-way kruising in Nederland. Het gevolg: een rotonde of aan alle kanten stoplichten. Hier staan er (in de meeste gevallen, je hebt ook andere situaties) gewoon 4 simpele stopborden. Wie het eerst komt, wie het eerst mag rijden na 3 seconden stil te hebben gestaan. Echt een miracle.. Het gaat gewoon GOED! Je moet overigens hier wel goed opletten, dus mijn stoplicht-dagdroom-sessies moet ik even afleren. Maar.. Geen getoeter, geen voordringen, iedereen wacht netjes en het duurt vele malen korter dan een stoplicht!

Die tijd verlies je overigens weer als je een schoolbus on tour tegenkomt. Ik heb het gelukkig nog niet gehad, maar ben wel uitvoerig ingelicht. Om alle kindertjes veilig uit de bus te kunnen laten (er zitten toch echt maar deuren aan 1 kant) moet het verkeerop de weg aanBEIDE kanten stilstaan als deze bus zijn stopbordjes naar buiten kiepert.. Wat een luxe-leven hebben die little muppets overhere. Ze hoeven niet eens links-rechts-links (of wat het nu andersom?!) te kijken!

Op school hebben ze het overigens wel redelijk heavy (dat krijg je er van). Aan het begin vh schooljaar krijg iedereen een bundel aan papierwerk mee naar huis: the rules! Ook krijgt ieder een bepaaldnummer. Bij dat nummer moet je je bij de eerste bel (netjes in een rij) verzamelen, bij de tweede bel moet je stil(!) naarbinnen. Dus zonder te praten, klieren, etc. Derde bel: netjes in je bankje, stil, no worries. Op naar de les, welke overigens aan wordt aangepast op hun niveau. Ben je slimmer, ga je op dat gebied alvast naar de volgende klas, np at all!

Hier zijn ze niet zo moeilijk. Ook wat betreft werken. Een US working day begint over het algemeen VROEG (bleeeeehhh) dus voor 8-en zitten de echte Americans al aan hun desk. Het is mij nog niet gelukt deze dagen.. Pfff. Maar ook dat maakt weer niet uit. Eenieder krijgt aan het eind vd maand gewoon een vast bedrag, niet per uur. Kortom: zijn je taken af.. go home!

Dus om een uur of 4 begint het hier al leeg te lopen op kantoor. De fabriek niet, those guys work per hour. Poor bastards. De fabric guys kun je je over het algemeen voorstellen als groot uitgevallen mannen met baseball-caps, shirts en een spijkerbroek oid. (of ze zich wassen laat ik even buiten beschouwing) Erg vriendelijk allemaal, maar het zijn en blijven mannen. Er is een man hier op 't kantoor (naast Harald in zijn eigen kantoor) en die is zo'n btje de switch between office and production. Hoort er aan beide kanten dus niet he-le-maal bij, hahaha. Wel heel aardig by the way. Die man heeft het zwaar hier op kantoor. Zielepoot.

Wat betreft de vrouwen. Echt niet te geloven! Vanaf vandaagmaak ik officieel deel uit van de MSN-Cordstrap-clan (they do it ALL the day). Niet normaal, naast het werken, praten, lachen, eten halen, printjes halen, bellen, enzovoort! Wat eten betreft: ook dat doen ze de HELE dag! En maar vreemd vinden dat ze 'redelijk' aan de maat zijn, hahaha. Margret niet overigens, maar die is ook NL van oorsprong (hoop dat het daar aan ligt).

Dat eten is trouwens zo'n btje ter vervanging van alle pauzes. Daar doen ze hier namelijk niet aan. Superweird en redelijk frustrerend, aangezien je dus echt de hele dag aan je bureau dient te zitten! Dat houd ik dus niet vol, zoals je begrijpt, dus ik smeer hem eens in de zoveel tijd naar de wc, Jennifer & Angela (other office), Harald, production, enzovoort. Als ik echt heel de dag in mijn (overigens zeeeeer comfortabele) stoel moet zitten, kunnen ze me met zo'n prachtige vierkante ambulance die ze hier hebben (moet je OOK voor stoppen met de auto) wegbrengen.

Gelukkig is dat niet het geval en vermaak ik me uitermate goed. Ik heb vanmorgen weer aardig wat officiele papieren ingevuld en verder geregeld en ben al voor 50% klaar met mijn EUR-verslag. Daarnaast is mijn stappenplan en deze-info-moet-ik-verzamelen-lijst-voor-mijn-onderzoek al aardig op weg. Genoeg te doen, dus ik ga snel weer verder. Pauze genoeg gehad!

Hoop dat ik jullie niet weer te veel gespammed heb! Otherwise: SORRY!

Ow, voor ik het vergeet.. Bedankt voor alle lieve reacties, ook hier. Opa & Oma, uiteraard geniet ik hier met volle teugen. Ik weet gewoon niet meer wat ik allemaal in me op moet nemen. Gelukkig gaat alles goed en is er idd heel wat meer in de wereld dan good old Hardinxveld! Ben blij dat er veel mensen mijn verhalen lezen en het waarderen, dan heb ik nog een btje het idee dat ik iemand op de hoogte houdt!

Lieve mensen, keep on smiling!

Ajuuuuuus!*

My first Cordstrap day!

Lieve allemaal,

Het was even geleden dat ik nieuw binnen kwam bij een bedrijf, maar vandaag was ik toch echt weer 'the new one'! En het beviel me goeeeeed! Hahaha!

Vanmorgen ben ik al vroeg uit mijn bedje gegaan (6.45h USA time), Harald zou me om 7.45h ophalen. Stipt als hij is, ging de deurbel rond die tijd en mocht ik in de silver, giant Land Rover jumpen ('Heb je ook een trapje voor me?!') Wat auto's betreft heb ik de laatste dagen dan ook de tijd van mijn leven gehad, daar ik vanmiddag zelfs in een Mini Cooper S heb rondgereden, hahaha. Weer eens wat anders dan mijn good old Seicento!

Back to basic. Binnen een kwartiertje stonden we voor de deur van mijn nieuwe werk de komende maanden, ff slikken, maar Harald had me van tevoren al goed op mijn gemak gesteld, dus de eerste deuren waren geen probleem! En toen stond ik midden in het kantoor.. 'Hi guys!' Even voorstellen aan iedereen (bij elkaar 5 vrouwen) en Harald sleurde me al weer mee naar de volgende ronde. Accounting this time. Hele aardige meiden daar, direct bereid me te helpen en altijd in voor een grapje. Next one.. Dit keer was ik in de fabriek aan de beurt, hahaha.

Voordat iedereen zich de BBC-omgeving voor zich haalt (don't take it personal Dick!

Daar heb ik me de rest van de dag uitermate goed vermaakt met allerlei intro's.. Denk hierbij aan company-info, wat rondstruinen in de producten, prijzen (don't ask!) en andere gebruiken. Verder heb ik met Harald al wat stappen gezet voor mijn assignment. Dit is allemaal ontzettend leuk en de nieuwsgierige ik vermaakt zich dus GOED!

Tussen de middag overigens nog een stel heerlijke versgebakken (Astrid rules too mom) boterhammetjes met HAGELSLAG op! Hahahaha. Margret (oorspronkelijk Nederlandse, afdeling SCM) kwam niet meer bij en was uiteraard lichtelijk jaloers, hahaha. Dus ik heb maar extra genoten, aangezien zij een of andere koolsalade in de ruil gooide (nothing beats hagelslag).

Om 17.30 werd ik in mijn kantoortje (die van Andre was vandaag de mijne, wat een @#$%^&-zooi ) geroepen door Harald of ik weer mee zu hause ging. No problem at all. Alles afgesloten en inmiddels zit ik met wat heerlijk ruikende aardappels en worstjes in de oven dit verhaaltje te typen!

Nou, weer even genoeg ge-update!

Vragen over mijn doen en laten hier!? Just ask!

Veel liefs,

Aman*